„Człowiecza Matka Bożego Syna"

„Jakże ludzką była Maryja, Matka Boga – Człowieka, której my dzisiaj korony kładziemy na głowę jako Królowej Niebios i Pani Wszechświata!
My, ludzie tej ziemi, uwielbiamy Maryję z miłością, nie znającą kresu:
Nasza Siostro, która jesteś szczególnie wybrana!

Ty, którą dostrzegł Bóg swoimi oczyma wśród wszystkich niewiast tej ziemi! – „Błogosławiona między niewiastami!"

Ty, której my byśmy nie widzieli, a którą dostrzegł Ojciec Niebieski!

Ty, którą my może niedostatecznie poznaliśmy, a którą Bóg do głębi poznał i docenił!

Ty, z naszego padołu płaczu! Ty, spośród nas...

Ty, uplątana w nasze sprawy...

Ty, obolała, jak my, i pracująca, jak my...

Ty, zwykła, szara kobieta z tłumu, z gromady...

Ty, żyjąca chlebem takim, jakim my żyjemy...

Ty, zbierająca patyki i odpadki nawozu na ogień, który chcesz rozpalić w swej chacie, aby na nim upiec podpłomyk z ziaren mielonych w żarnach Twoją własną dłonią...

Ty, cerująca podarte szaty i suknie...

Ty, piorąca w wodach potoku, razem z innymi niewiastami...

Ty, może niekiedy brudnymi nogami chodząca w pyle miasteczka...

Ty, dźwigająca amfory wody na swej głowie, na której my dziś korony umieszczamy! O ile byłabyś bliższą prawdy, gdyby Cię na którymś ołtarzu umieszczono z amforą Wody Żywej na głowie!

Ty, zwykła, kuchenna, gospodarna, zalatana i zabiegana...

Ty, mająca tysiące spraw na głowie, odpowiedzialna za drobiazgi, drobiazgi, drobiazgi...

Ty, tak nas rozumiejąca...

Przybiegnij nam na pomoc, walącym się w proch. Pospiesz ludowi z pomocą! Powstań, aby nas wspomóc!To jest zuchwałe wołanie stęsknionej ludzkości. W Nazarecie na pewno tak do niej wołano. Czasami wpadła sąsiadka, aby pożyczyć stępy, czy przygarść ziarna lub troszkę mąki, a może złapać węgielek, aby rozpalić ogień, który wygasł na kominku; a może pożyczyć odrobinę oleju, czy nawet szaty dla męża lub syna, który wybiera się gdzieś w zimną, daleką drogę; a może sandałów, nakrycia głowy czy jakiegoś dzbanka, garnka lub czegoś w tym rodzaju. Takie małe rzeczy! (...).Takiej matki potrzeba wszystkim ludziom, całej Rodzinie ludzkiej. I taką jest Maryja, Matka Jezusa, Matka Kościoła i Matka nasza! Choć nieskończenie wielka, jest od podnoszenia maluczkich. Prawdziwie – człowiecza Matka!".