Sakramenty cz.2

Zdjęcie: (pogrzeb ks. W. Marchlewicza – 2 XI 1968r.)

Nauka przygotowawcza do Sakramentów – odbywa się corocznie dla dzieci w wieku od 9 do 11 roku życia w 2 kursach; pierwszy przygotowuje do Spowiedzi Św. w czasie od września do grudnia, drugi przygotowuje do I Komunii w czasie od litego do maja. Nauki udzielają księża w środy i soboty w godzinach popołudniowych w gmachu szkoły powszechnej przy Placu Wolności.

Czas wielkanocny – każdy katolik jest pod grzechem ciężkim zobowiązany przystąpić w czasie wielkanocnym do sakramentów Pokuty i Ołtarza. W naszej diecezji okres wielkanocny sięga od niedzieli starozapustnej, aż do niedzieli Trójcy Świętej. Komunię należy przyjąć w kościele parafialnym. Kto zaniedba tego obowiązki traci w razie śmierci prawo do pogrzebu kościelnego.

Sakramenty cz.1

Sakrament Chrztu Św. - udziela się w kościele parafialnym w niedzielę o 14:30, a w tygodniu we wtorki i czwartki o 8:00. Do chrztu dziecko należy przynieść jak najprędzej. Zwyczaj czekania Kościół potępia, gdyż naraża się dziecko na niebezpieczeństwo śmierci bez chrztu co nie dopuszcza dziecka do łaski uświęcającej. Chrzestnymi mogą być jedynie moralnie żyjący katolicy, innowiercy mogą być jedynie wpisani jako świadkowie sakramentu.

Sakrament małżeństwa – nowożeńcy powinni przynajmniej miesiąc przed ślubem zgłosić się w Urzędzie Parafialnym. Zapowiedzi przyjmuje się w kancelarii od 10:00 do 12:00. Przez dwa tygodnie zapowiedzi są ogłaszane w kościele. Najuroczystszą formą ślubu jest ślub połączony z błogosławieństwem podczas Mszy św. (ślub rzymski). Do ślubu potrzebni są dwaj świadkowie, którymi powinny być osoby katolickie i poważne. Osoby orszaku weselnego powinny być w kościele ubrane przyzwoicie i trzeźwe. W soboty i niedziele nie udziela się ślubu, chyba że z bardzo poważnych przyczyn. Kto zawiera małżeństwo powinien to czynić z Bogiem, po gruntownym namyśle i przygotowaniu, po naradzie z lekarzem i za radą rodziców.

Nadzwyczajne nabożeństwa:

W Adwencie odprawia się o godzinie 6:00 mszę św. Rorate. W ostatnim dniu starego roku odbywa się o godzinie 17:00 nabożeństwo dziękczynne, a o 19:00 Jahresschlussandacht.

Na zakończenie czasu mięsopustnego (podczas tzw. karnawału) odprawia się nabożeństwo trzydniowe (40godzinne) dla zadośćuczynienia Panu bogu za doznaną w tych dniach obrazę, połączone z adoracją i kazaniami wieczornymi.

W Popielec jest o 8:00 Msza św. pokutna, zarazem dla szkół połączona z posypaniem popiołem.

W tym cyklu artykułów chciałbym przedstawić Wam, drodzy Parafianie jak to było w czasach Waszych dziadków, rodziców, a może w czasach własnego dzieciństwa. Artykuły będą opierały się na Kalendarzu dla Parafii Mysłowickiej z 1933 roku (na zdjęciu obok widzimy naszego proboszcza ks. prałata kanonika dra Teofila Bromboszcza po przyjęciu sakry biskupiej w naszym kościele, błogosławi wszystkim wiernym ze schodów przed głównym wejściem do świątyni).

W pierwszej kolejności chciałbym przedstawić ówczesny porządek nabożeństw oraz szczególne nabożeństwa, które odbywały się w ciągu roku.

Parafia mysłowicka powstała prawdopodobnie już w I połowie XIII wieku. Mysłowice od najdawniejszych czasów należały do dekanatu Bytomskiego, czyli Sławkowskiego, i do archidiakonatu Krakowskiego. Pierwszy pleban mysłowicki wspomniany jest dopiero w 1307 roku, ale to nie oznacza, że wcześniej go nie było.

Początkowo parafia mysłowicka była ogromna, należały do niej Mysłowice, Szopienice, Roździeń, Sielec, Klimontów, Niwka, Pogoń, Brynów, Bogucice, Katowice, Załęże, a nawet Czeladź. O wielkości mysłowickiej parafii świadczy fakt, iż od samych początków proboszcz miał do pomocy innego kapłana. Mysłowickie probostwo było bardzo bogate, było właścicielem rybołówstwa na Przemszy, łąk, stawów, pól oraz otrzymywało wiele dziesięcin.

Pierwszym kościołem Mysłowickim był bez wątpienia kościółek Świętego Krzyża. Najstarsze istniejące zapiski o nim pochodzą z 1590, jednak mógł istnieć już w XII wieku. Był on kościołem parafialnym, aż do wybudowania kościoła mariackiego. Przez te kolejne wieki służył różnym celom, był kościołem gimnazjalnym, na niemieckie nabożeństwa, dla polskich matek katolickich, a także kościołem rektorskim.