XXV Niedziela Zwykła

wyszynski

„O sprawiedliwość społeczną"

„Trzeba się nieustannie modlić o sprawiedliwy ustrój gospodarczy na ziemi, ale równocześnie trzeba rozwijać w sobie wolę dzielenia się posiadanymi dobrami. Trzeba się modlić o chleb powszedni dla wszystkich, którzy są bez dachu nad głową. Jest to może dla nas trudne, bo mamy poczucie własnego ładu, które nas utwierdza w przekonaniu, że „to jest moje". A co moje, to nie twoje. Jakże jesteśmy jeszcze pod tym względem nieustępliwi i bezwzględni.

Czytaj więcej

XXIV Niedziela Zwykła

wyszynski

„Podobać się Bogu duszą i ciałem"


„Podobać się Bogu myślą, duszą – mnie, człowiekowi „wzniosłemu", wydaje się łatwe. Pan Bóg chyba ma jakieś upodobanie w moich myślach. Ale żebym miał Mu się podobać ciałem, jakoś trudniej to pojąć. Tak myślę ja, katolik przecież! Ale Kościół myśli inaczej, troszkę inaczej, lepiej, bo on każe podobać się Bogu i duszą, i ciałem. On każe mi sięgać po gruszki, jabłka, i śliwki. Na tym Bożym naturalizmie i Bożej prostocie polega zdrowy, katolicki sens.

Czytaj więcej

Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

wyszynski

„Człowiecza Matka Bożego Syna"

„Jakże ludzką była Maryja, Matka Boga – Człowieka, której my dzisiaj korony kładziemy na głowę jako Królowej Niebios i Pani Wszechświata!
My, ludzie tej ziemi, uwielbiamy Maryję z miłością, nie znającą kresu:
Nasza Siostro, która jesteś szczególnie wybrana!

Czytaj więcej

XXIII Niedziela Zwykła

wyszynski

Przedziwny dialog"

„Wykruszone z bochenka chleba ziarenko spadło mi na stół. Otwieram nań zdziwione oczy: 'cóż to za natręt?'. Swoją wyschłą twarzą razi oczy estety. Wystarczy jeden ruch dłoni, by zniknęły ze śnieżnego nakrycia. Ale moja dłoń drętwieje. Ziarenko zda się mówić: „Powoli, powoli, ty zjadasz moich braci. Jestem krewniakiem Bożym. Twoja bułka składa się z takich jak ja, wyschłych okruszyn, które przedłużają ci życie".

Czytaj więcej

XXII Niedziela Zwykła

wyszynski

„Tajemnica więzi z Ojczyzną"

„Każdy człowiek związany jest z konkretną formacją: rodziny, pokolenia, narodu, czasu, który dlań jest „pełnią czasu"; w tym właśnie pokoleniu i środowisku musi wypełnić swoje zadanie. Człowiek nie da się całkowicie wyobcować ze środowiska, z którym jest związany (...).Człowiek przez rodzinę i miejsce urodzenia związany jest ze swoją Ojczyzną. Związek ten jest bardzo silny.

Czytaj więcej