„Duch prawdziwej pokuty"

„Pamiętaj, człowiecze, że prochem jesteś i w proch się obrócisz" (Rdz 3,19). W tym krótkim powiedzeniu nie ma ani śladu nadziei zmartwychwstania, ani śladu żywej wiary. Wielki i wspaniały człowiek ma pamiętać, że rozsypie się w grudkę popiołu, tak mało znaczącą i nieważną dla świata. Napiszą o tym trzy linie w księgach stanu cywilnego, przysypią ziemią, położą jakiś kamień i, sprawa skończona!Ale mimo tragizmu popiołu, który sypią się nam na głowy, Kościół budzi w nas wiarę w zmartwychwstanie i zapowiada nowe życie. Taki więc jestem wielki i taki maluczki.

„Wiara doświadczana milczeniem Boga".

„Chrystus, chcąc nam wyjaśnić swoją wewnętrzną poznawalność, wskazuje na adres, gdzie On właściwie jest i gdzie Go należy szukać: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili" (Mt 25, 40).Jak gdyby chciał powiedzieć: 'Szukajcie Mnie w nich, w ludziach. Chcecie służyć Mnie – im służcie. Chcecie Mnie miłować – ich miłujcie. Chcecie Mi dobrze czynić, nakarmić, napoić, przyodziać, w dom przyjąć – czyńcie to wobec nich!'. „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili" (Mt 25, 40).

„Błogosławieni pokój czyniący..."

Dzisiaj potrzeba Polsce i światu takich ludzi, którzy nie grożą, nie złorzeczą, nie biją i nie wymyślają, ale błogosławią i błogosławieństwem ziemię zdobywają. Przekonaliśmy się w czasie ostatniej wojny, jak nieskuteczne są wszystkie środki przymusu i gwałtu, nieustanne naciski na ludzi, aby złamać ich wolę, zniewolniczyć umysły, podporządkować własnym planom i zamierzeniom, przechodząc do porządku dziennego nad ich osobowością i godnością ludzką. Nie w ten sposób, nie siłą, nie gwałtem, ale postawą szacunku dla człowieka i uznania praw osoby ludzkiej posiądzie się ziemię. Tylko tą drogą umacnia się swoje znaczenie i wpływy (...).

„Posłuszeństwo miłującej woli Ojca".

„Często słyszymy słowa: „wola Boża. Niech się dzieje wola nieba!". Mówimy tak zazwyczaj w sytuacjach, gdy nie ma już innego rozwiązania, gdy wypłakaliśmy już wszystkie łzy i stoczyliśmy wszystkie boje. Jeśli nie stać nas już nas na opór umysłu, a serce nasze czuje się zwyciężone, mówimy: „wola Boska!".

„Trzeba najpierw być człowiekiem"

„Chrystus nazwał człowieka „bogiem", bo ożywia go, uświęca i ubóstwia (...). Jednak gdy budzimy w sobie tę świadomość i starannie bronimy naszego człowieczeństwa, powołanego do ubóstwienia, rzeczywistość współczesna narzuca nieufność do człowieka. Niekiedy sami ją podsycamy. Wszystko można o nim powiedzieć, tylko nie – człowiek. To spec, zawodowiec, obywatel, robot, fala ludnościowa, pogłowie ludzkie... lepiej nie mówić o jego myśli, woli, twórczości, o jego własnych ambicjach. Niech go zastąpi jakiś mózg elektronowy...